Eind jaren zestig verhuisde Gina Thijsse van de Schiekade naar het Oude Westen, de oude volkswijk tussen de West-Kruiskade en de Nieuwe Binnenweg. Ze woonde er nog maar net toen bleek wat de gemeente met de buurt van plan was. De wijk moest plat; er zouden universiteitsgebouwen en woontorens komen. ‘Cityvorming’ heette dat toen.

De bewoners pikten het niet. In 1970 richtten buurtbewoners, studenten en activisten de Aktiegroep Het Oude Westen op. ‘Ik was een van de medeoprichters,’ zegt Gina. ‘Aktie, er motte huizen komme, potdomme!’ klonk het in die jaren, en de acties vielen op.

“We zijn zelfs bij de burgemeester in bad gegaan…”

Gina Thijsse tegen Rijnmond, 2019

Een eigen douche hadden ze toen nog niet. De strijd werkte: de gemeente ging ‘bouwen voor de buurt’, voor de mensen die er al woonden. Er kwamen betere woningen, een gezondheidscentrum, een wijkpark met een tuin en de Dierenhof, een Ruilpunt en de Leeszaal. Het belangrijkste, zegt Gina, is dat de aard van de wijk bleef: mensen kennen elkaar en helpen elkaar.

Gina wilde er nooit meer weg. Ze schreef in de buurtkrant over wonen en ouderenhuisvesting, zette zich in de werkgroep ‘we laten ons nog niet kisten’ in voor goede woningen voor ouderen en begon met anderen een vriendenactie om de Aktiegroep overeind te houden: in drie maanden werden bijna vierhonderd mensen vriend. En toen de energierekening voor veel buren onbetaalbaar werd, wilde ze geen lezing meer, maar hulp die echt iets uitmaakt. Zo ontstond het spreekuur over de energietransitie.

[In de vertelstudio: welke foto's bracht Gina mee en wat vertelt ze erbij? Na montage invullen.]